Modellen onder de loep

Voor het vaststellen van de luchtkwaliteit of het bepalen van het effect van emissiereducerende maatregelen op die luchtkwaliteit zijn in ons land meerdere computermodellen beschikbaar. In het kader van het Vooronderzoek Innovatieprogramma Luchtkwaliteit (VIPL) wilde het ministerie van Verkeer en Waterstaat meer inzicht in de betrouw-baarheid en specifieke eigenschappen van deze modellen. Deze studie geeft daarom een overzicht en analyse van de verschillen, overeenkomsten en voor- en nadelen van de meest gangbare Nederlandse computermodellen om de luchtkwaliteit rond snelwegen te bepalen. Dit zijn:

• Het Voorspellingssysteem Luchtkwaliteit Wegtracés (VLW);
• CAR-II;
• Het TNO-verkeersmodel;
• Het Heaven-model van TNO;
• Urbis (air);
• NNM+ (KEMA-STACKS)

De inhoud van deze rapportage is samengesteld door KEMA. CE heeft als onafhankelijke partij er op toegezien dat de synthese en conclusies van de analyse zo evenwichtig mogelijk zijn opgesteld. Daarnaast is in de loop van het project commentaar gevraagd bij TNO-MEP, RIVM en ECN, alle partijen die, net als KEMA, ruime ervaring hebben met verspreidingsmodellen en er zelf één of meerdere ontwikkeld hebben.